و امّا كسانى كه نيكبخت گرديدند ، جاودانه و تا زمانى كه آسمان‌ها و زمين پا برجا است ، در بهشت خواهند بود ، مگر اين كه پروردگارت بخواهد ، پاداشى ناگسستنى [ و جاودانى ] . ذكر امور درخواست شده در جمله‌هاى گذشته به صورت مضاف به كاف خطاب كه به حضرت حقّ اشاره دارد را مىتوان گواه بر درستى توضيح مذكور در ذيل جمله‌هاى گذشته دانست ؛ چنان كه در ادامه نيز مىفرمايد : ( 343 ) « وَاقْسِمْ لِى مِنْ خَيْرِ ما أَنْتَ مُعْطِيهِ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ ، وَ أَلْبِسْنِى مَعَ ذلِكَ عافِيَتِكَ . » « 1 » و از تمام خيراتى كه به آفريده‌هايت در دنيا و آخرت عطا مىفرمايى ، به من نيز قسمت [ و بخش و مقدّر ] فرما و همراه با آن ، عافيت خويش را بر من بپوشان . درخواست خير خاص از آن جا كه تمام خيرات به دست با كفايت حضرت حق سبحانه است و از ناحيه‌ى او به مخلوقات مىرسد ؛ معلوم مىشود مراد از تقاضاى خيرات در اين فراز ، خيرات خاصّى است كه در مقام شهود او سبحانه حاصل مىگردد . افزون بر اين ، عبارت « أَحداً مِنْ خَلْقِكَ فِى الدُّنيا وَ الْآخِرَةِ . » در اين فراز ، خيرات انبيا و اوليا - عليهم‌السّلام - كه در دنيا و آخرت به نعمت عظماى شهود حضرت حق مزيّن هستند را شامل مىگردد و ضمن خواسته‌ى فوق تقاضا شده است . بعد از برآورده شدن خواسته‌ى فوق براى غير انبيا و اوصيا - عليهم‌السّلام - و نيز براى

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 162 .